Overlijden Jan Zuidgeest
De mens maakt reizen om zich te verbazen over de hoogte van de bergen, over de geweldige golven van de zee, over de lange loop van de rivieren, over de uitgestrektheid van de oceanen, over de eeuwige kringloop van de sterren; aan zichzelf gaat hij zonder verbazing voorbij.
Met droefheid in ons hart hebben wij vernomen dat onze geliefde en gerespecteerde vrijwilliger en vriend Johannes hendrikus Maria Zuidgeest is overleden.
Jan heeft vier jaar ons project “huiswerkbegeleiding” gecoördineerd en daarmee veel leerlingen geholpen. Hij is afgelopen vierde kwartaal uitgeroepen tot winnaar van de vrijwilligersprijs van Den Haag.
Vaak moeten we ons afvragen waarom zulke mensen soms zo snel sterven, terwijl ze nog heel veel goeds te doen hadden in hun leven en nog zoveel plannen en verwachtingen hadden??
Waarom moet hun omgeving plotseling zonder hen verder?
Vragen, waarop geen antwoord blijkt te zijn.
Met goede herinneringen aan Jan Zuidgeest schieten de woorden ons tekort om ons leedwezen uit te drukken; goede herinneringen die het verlies verzachten.
Mohamed Achahboun namens stichting Al-Amal de Hoop, Den Haag.
Interview met Jan Zuidgeest
“Vrijwilligerswerk geeft je een andere kijk op de wereld”
Jan Zuidgeest mag zich met trots de Vrijwilliger van het Vierde Kwartaal 2010 noemen. Jan werd genomineerd door de voorzitter van de Stichting Achabab, waar hij zich al vier jaar vrijwillig inzet voor de huiswerkbegeleiding. “Iedereen wist van de nominatie, behalve ik!”, aldus de blij verraste winnaar.
Vol enthousiasme begint Jan te vertellen over zijn vrijwilligerswerk bij de Marokkaanse vereniging. Zijn liefde voor kinderen en onderwijs vallen meteen op. Niet voor niets was Jan ruim 40 jaar onderwijzer in het basisonderwijs. Dit deed hij met veel plezier en overgave tot aan zijn pensioen. “Ook tijdens mijn werkzame leven deed ik veel vrijwilligerswerk. Ik viel op bij ouders omdat ik hun kinderen nooit met plakwerkjes naar huis stuurde. Nee, ik liet de achtjarigen liever met gips en cement werken. En ik verzamelde werkelijk álles om op school te gebruiken. Dat is de reden dat ik gevraagd werd voor de hobbyclub bij het Jeugdwerk in mijn wijk in Den Haag Zuid-West. Ik ging eens kijken en werd meteen tot leider gebombardeerd. Dat heb ik achttien jaar gedaan.”
Voorbeeld
Dat veel mensen het afraadden om ook buiten werktijd met kinderen te werken, kon Jan niets schelen. Misschien door het voorbeeld van een onderwijzer uit zijn eigen jeugd. “Ik kom uit het Westland, mijn vader was tuinder en ja, dan werd je als zoon ook tuinder. Maar mijn onderwijzer zag méér in mij en is bij mijn ouders langs gegaan om ze over te halen mij naar de HBS te laten gaan. En het is hem gelukt! Deze onderwijzer kwam zelfs in zijn Paasvakantie terug om mij en nog een paar jongens klaar te stomen voor de toelating op de HBS. Dat deed hij gratis! Wij jongens vonden dat wel heel bijzonder en wilden hem graag wat teruggeven. Na lang beraad werd het een slof sigaretten.”
“OOK BIJ VRIJWILLIGERSWERK IS HET FIJN OM TE ZIEN DAT JE GEWAARDEERD WORDT”
Tekort
Na de HBS ging Jan naar de kweekschool en vijf jaar later was hij zelf meester. De laatste twaalf jaar vóór zijn pensioen had hij een speciale klas met kinderen uit de hele wereld die hij de Nederlandse taal leerde. Vooral de Marokkaanse kinderen deden hem aan zichzelf denken. Vaak kinderen van ouders zonder opleiding, zoals hijzelf, waarvan de ouders ook verwachtten dat ze niet verder leerden en gingen werken. “Ik vind dat we deze kinderen in het onderwijs enorm tekort doen. Ze krijgen vaak een veel te laag schooladvies, omdat men bevooroordeeld is en denkt: dat wordt toch niks, die gaat toch niet verder leren. En het is zo belangrijk om ook deze kinderen te stimuleren en te helpen.”
Arabische sfeer
Zijn interesse voor kinderen van allochtone afkomst is waarschijnlijk aangewakkerd door de vele reizen die Jan maakte. “Ik was altijd al geïnteresseerd in wat er buiten Nederland is. Vandaar ook mijn deelname aan een onderwijsreis naar Marokko, georganiseerd door een leraar afkomstig uit dat land. Hij wilde zijn collega-onderwijzers graag laten zien hoe het er in zijn thuisland aan toe ging. Dit heeft mij veel geleerd over Marokko en de rol van het onderwijs daar. Ik ben uiteindelijk drie keer met deze onderwijsreis mee geweest. Naast de interessante bezoeken sprak de Arabische sfeer me erg aan. Al voelde ik me een analfabeet in dit land, wat de reden was dat ik Arabisch ben gaan studeren aan de Volksuniversiteit.”
Eerlijke behandeling
Zijn ervaring met Marokko en wens om in Nederland bij te dragen aan een eerlijke en motiverende behandeling van álle kinderen zijn de redenen waarom Jan meteen reageerde toen hij vier jaar geleden de oproep van de Stichting Achabab zag. “Ik ben vanaf dag één van de huiswerkbegeleiding vrijwilliger. Vaak ontferm ik me over de kleintjes, want we hebben een andere vrijwilliger die uit het voortgezet onderwijs komt. Iedere zondag kunnen alle kinderen tussen 10 en 12 uur bij ons terecht voor individuele hulp bij hun huiswerk. Op zondag ja, want zaterdag wordt er vaak gevoetbald en door de week is er training. De begeleiding is in kleine groepjes.” Toch blijft het moeilijk om vastigheid te krijgen in de groep. Hieraan wil de stichting de komende tijd extra aandacht besteden. Natuurlijk doen jongeren graag andere dingen in het weekend dan huiswerk maken.
Kokervisie
Zelf haalt Jan erg veel voldoening uit zijn zondagochtenden. “Er is een jochie van elf dat erg aan het stoeien was met zijn breuken”, zegt Jan als een onderwijzer in hart en nieren. “Dan leg ik het uit, en nog eens, en nóg eens. En opeens zegt hij: 'En nú snap ik het!' En precies dáár doe ik het voor. Het is heel anders dan met betaald werk. Vrijwilligerswerk geeft je een andere kijk op de wereld en een andere vreugde. Met betaald werk doe je het toch ook voor dat salarisstrookje aan het eind van de maand. Maar als vrijwilliger haal je de vreugde uit hele andere dingen. Het kereltje dat het opeens snapt, bijvoorbeeld. Je komt met andere mensen in aanraking. De kokervisie die sommige mensen hebben, verdwijnt erdoor.” Jan is trots op zijn titel Vrijwilliger van het Kwartaal en onlangs ontving hij ook de stadsspeld voor tien jaar vrijwillige inzet bij de Stichting Leergeld. “Ook bij vrijwilligerswerk is het fijn als je ziet dat je gewaardeerd wordt!”
Jan was vanaf 2007 betrokken bij stichting Al-Amal de Hoop als huiswerkbegeleider. Hij was voor zijn pensioenering onderwijzer op een basisschool en gaf bij de huiswerkbegeleiding o.a. Nederlands, rekenen en wiskunde aan kinderen op de basisschool, VMBO, HAVO en VWO.
